W uderzenia bębna i stukot podków wdarł się nowy dźwięk — z początku cichy i odległy, narastał błyskawicznie, aż wypełnił grzmotem całe niebo, gdy nad miastem pojawiło się pięć szkolnych odrzutowców typu Javelin stacjonujących na Kreskin Field na wyspie Saganami. Leciały w idealnym szyku, ciągnąc za sobą białe smugi kondensacyjne wyraźnie widoczne na błękitnym niebie. W pewnym momencie jedna z maszyn wystrzeliła ostrą świecą w górę i zniknęła w słońcu. Był to szyk liczący sobie ponad dwa tysiące lat standardowych, odkąd to piloci myśliwców na Ziemi zaczęli w ten sposób upamiętniać zabitych towarzyszy podczas ich pogrzebów.

Pozostałe cztery samoloty przeleciały nad orszakiem i zniknęły, a w zapadłej nagle ciszy Cromarty z trudem stłumił chęć obejrzenia się przez ramię. Wiedział, co zobaczy, gdyż za nim i za królową, obok której stał, znajdowali się przywódcy wszystkich partii politycznych, tak z Izby Lordów, jak i Gmin, oraz rodzina królewska. Wszyscy sprawiali wrażenie jednomyślnie podzielających uczucia obywateli. Naturalnie część polityków była tu tylko dlatego, że zdawali sobie sprawę, iż nieobecność oznacza śmierć polityczną w najbliższych wyborach — takiego zachowania wyborcy by im nie wybaczyli. Wiedział też, że część obecnych jest wręcz zachwycona tym, co się stało, ale nie przyzna się do tego nigdy. Przynajmniej publicznie.

Odetchnął głęboko, widząc, że orszak wszedł na plac przed katedrą. Potocznie nazywano ją katedrą króla Michaela, gdyż choć konstytucja Królestwa Manticore zakazywała ustanawiania oficjalnej religii państwowej, Dom Wintonów od ponad czterystu standardowych lat należał do wyznawców Drugiego Zreformowanego Kościoła Rzymskokatolickiego, a katedrę zaczął budować z prywatnych zasobów król Michael w sześćdziesiątym piątym roku Po Lądowaniu, czyli w 1528 roku Po Diasporze. Byli w niej pochowani wszyscy, poczynając naturalnie od niego, członkowie rodziny królewskiej oraz jedenaście osób spoza niej, przy czym trzy sarkofagi były puste. Ostatni państwowy pogrzeb odbył się w katedrze trzydzieści dziewięć standardowych lat temu, po śmierci króla Rogera III.